Επι-μένοντας στην Αθήνα

Επι-μένοντας στην Αθήνα

Το Κέντρο Μελέτης Χορού Ντάνκαν, με βαθιά την πεποίθηση ότι αυτές οι κρίσιμες μέρες μπορεί να γίνουν καίριες και συναρπαστικές μέσα από την τέχνη και τη συλλογικότητα , φιλοξενεί για όλη την εορταστική περίοδο των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς21/12/2012 έως 6/1/2013 – τον Jurij Konjar, Σλοβένο performer και χορογράφο, και δύο Αμερικανούς καλλιτέχνες, τη Maura Gahan  και τον Gregory Corbino, χορευτές και μουσικούς, μέλη του θεατρικού σχήματος Bread and Puppet που έχει αφήσει ιστορία για τις ακτιβιστικές παρεμβάσεις και επεμβάσεις του στο δημόσιο χώρο.

Με κεντρικό, σταθερό πυρήνα τους τρεις καλλιτέχνες, και σημείο αναφοράς το Κέντρο Ντάνκαν, θα σχηματιστεί γύρω τους ένας κύκλος ανθρώπων που θέλουν να εμπλακούν στις δράσεις αυτές, σε καλλιτεχνικό, τεχνικό ή υποστηρικτικό επίπεδο, σε καθημερινή η όχι βάση. Η συμμετοχή των κατοίκων της πόλης (π.χ. πρωτοβουλίες κατοίκων) θεωρείται επίσης πολύ καίρια γιατί μπορεί να αναδείξει ζητήματα περιοχών που μένουν αθέατα η σιωπηλά .

επι-μενοντας 1Σε διαφορετικούς κάθε μέρα χώρους, σε αστικά ή φυσικά τοπία, μπροστά σε διαφορετικό κάθε φορά κοινό, μια αλυσίδα από πρόβες και παραστάσεις όπου θα εναλλάσσονται πρόσωπα και ρόλοι (μουσικός-χορευτής- αφηγητής – κουκλοπαίκτης –ακροβάτης-τεχνικός), θα διεισδύσουν στον ιστό της Αθήνας για να εμποτιστούν από την ατμόσφαιρά της, να «επανακατοικήσουν» τον δημόσιο χώρο, να υφάνουν συλλογικότητες, να δώσουν φωνή σε όσα έχουν κτυπηθεί και ξεχαστεί στη δίνη των τελευταίων γεγονότων -στην Ελλάδα και έξω από την Ελλάδα.

Το πρόγραμμα των δύο εβδομάδων θα διαμορφώνεται σχεδόν μέρα με τη μέρα, καθώς η παρουσία και η διαθεσιμότητα όσων εμπλέκονται θα μετασχηματίζουν κάθε φορά την ομάδα. Παράλληλα με ηλεκτρονική αλληλογραφία με τη λίστα των συμμετεχόντων, η επικοινωνία θα γίνεται μέσα από τη σελίδα « Κάλεσμα -Κέντρο Ντάνκαν» στο facebook, όπου θα ανακοινώνονται σε καθημερινή βάση οι δράσεις.

επι-μενοντας3 επι-μενοντας2

ΥΓ. Το Bread and Puppet Theatre γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του ’60 και πήρε το όνομά του από το γλυκόξινο μυρωδάτο ψωμί που μοιραζόταν στις παραστάσεις και από τις σοβαρές, επιβλητικές κούκλες που αποτελούσαν τους κύριους performers της ομάδας. Tο έργο του, βαθιά πολιτικό αλλά και καλλιτεχνικό, στα 40 χρόνια πορείας του, βλέπει το θέατρο σαν εργαλείο κοινωνικής αλλαγής που μπορεί να δημιουργήσει στο κοινό μια αίσθηση ενότητας απέναντι σε καίρια κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα των ημερών.